چند دوبیتی

(برای فرزندم عبدالسمیع تمنا)

خواهم به تو  فضل و رستگاری بابا      

هیچت نرسد گزند و خواری بابا

از من که عجین بود  وجودم در شعر     

جز شعر مجوی یادگاری بابا

8/3/1368 

 

به مزار دوست زنده یاد "دکتر عبدالرسول آرزو"

تا رو به مزار آرزو آوردیم            

گویی که بسوی کعبه رو آوردیم

صد قافله دل ز همرهان ره عشق    

 ز اخلاص به پیشگاه او آوردیم

 

 زان دم که جدا فتاده ام از وطنم                  

ماتم زده و بیدل و بی خویشتنم

در سوگ وطن چنان بسوزم شب و روز      

گویی که میان آتش افتاده تنم  

7/2/1364

 

به یاد افغانستان

دارد دل من هوای افغانستان         

جان و سر من فدای افغانستان

جانم به لب آمده درین غربت گاه    

در ماتم جانگزای افغانستان

12/12/1364

 

شبی ممسکی از رهی می گذشت     

به غارت ربود از کفش رخت دزد

یکی گفت بدبخت گردید  مرد          

یکی گفت بدبخت گردید دزد

 

 در حوزه علمیه تربت جام

در حوزه علمیه نهادم چو قدم                        

گویی که قدم زدم به گلزار ارم

زین حوزه نکو دری است در روضه ی خلد      

راهی است ازین حریم در سوی حرم

28/2/1366

 

در رفتن شهریار استاد سخن       

در شهر سخن فتاد شور و شیون

تاریخ وفات آن سخن گستر را      

 باید ز "غزل سرای نامی" جستن

26/6/1367

/ 0 نظر / 16 بازدید