مرغ اسیر

بزارید مرغ  اسیری به صیاد

در آن دم که در دام تزویرش افتاد

بگفتا چو قانون وحشت چنین است

که جانم رود از  جفای تو بر باد 

مرا از تو یک آرزو هست در دل                            

اگر درپذیری شود خاطرم شاد

چو خواهی که در کشتنم دست یازی                          

به حلقم کنی آشنا تیغ  بیداد

پر و پای من را مکن زیر پایت                               

که تا جان دهم فرصتی مرگ آزاد

 

24/5/1391

/ 0 نظر / 14 بازدید